Γ.Γ. ετών 16 μαθητής Β΄ Λυκείου ΕΠΑΛ, Ιστορικό ιογενούς εγκεφαλίτιδας σε ηλικία 4 ετών

Μαρτυρία πατέρα για το γιο του: Γιώργο, 16,5 ετών, τελειόφοιτο μαθητή της Β” Λυκείου ΕΠΑΛ.

Ο γιος μου στην ηλικία των 4,5 ετών πέρασε βαριάς μορφής ιογενή εγκεφαλίτιδα. Πριν ξεκινήσει τη μέθοδο Tomatis στην αρχή της σχολικής χρονιάς εμφάνιζε:

-Στο σπίτι ανασφάλεια, δυσκολία στη συγκέντρωση, διάσπαση προσοχής και αδυναμία να διαβάσει μόνος. Ανταγωνιζόταν με αρνητικό τρόπο την καλύτερη μαθήτρια δίδυμη αδερφή του και ξεσπούσε πολλές φορές επάνω της, αλλά και στη μητέρα του βρίσκοντας την εύκολη λύση να επιβληθεί σε κάποιον.

-Στο σχολείο και σε όλα τα προηγούμενα χρόνια, η βαθμολογία του,  με καθημερινή  πολύωρη και αγχώδη προσπάθεια από τον ίδιο και την οικογένειά του, ουδέποτε ξεπέρασε το 14,5 με συγκριτικά πολύ χαμηλότερους βαθμούς  στην Έκθεση (11),  τα Μαθηματικά (12) και τα άλλα κύρια μαθήματα.

-Στις παρέες  χωρίς να διαθέτει «κολλητό» φίλο, παρακολουθούσε τις συζητήσεις χωρίς συνήθως να συμμετέχει με άποψη και ακολουθούσε τις αποφάσεις των άλλων μηχανικά. Αρκετές φορές με άστοχες συμπεριφορές εμπλεκόταν σε έντονες φιλονικίες με τους συμμαθητές του.

Για να ξεχωρίσει, προσπαθούσε αρκετές φορές να τραβήξει την προσοχή τους με αδέξιο τρόπο τόσο στη συμπεριφορά όσο και στη λεκτική επικοινωνία του (δεν μπορούσε να ολοκληρώσει ένα συλλογισμό, δηλαδή πολλές φορές άλλα ήθελε να πει και άλλα έλεγε τελικά, συχνά με φωνή σιγανή και μονότονη), και έτσι χαρακτηριζόταν αρνητικά. Όταν αυτό γινόταν κατανοητό από τον ίδιο, τον οδηγούσε στη συνέχεια σε υπερβολικό άγχος και κάποιες φορές σε κρίσεις πανικού με συμπτώματα ταχυκαρδίας, εφίδρωσης και μεγάλης αύξησης της αρτηριακής πίεσης (έως 18). Έτσι αυτή η συμπεριφορά οδηγούσε τον ίδιο σε κακή ψυχολογική κατάσταση με αποτέλεσμα όλη η επικοινωνία του να χειροτερεύει και αυτό να επαναλαμβάνεται σε ένα φαύλο κύκλο.

Με την ολοκλήρωση της μεθόδου Tomatis στο τέλος της σχολικής χρονιάς το παιδί παρουσιάζει τις εξής αλλαγές:

-Στο σπίτι δεν είναι νευρικός. Η συμπεριφορά απέναντι στην οικογένειά του, και πιο συγκεκριμένα προς την αδελφή και τη μητέρα του, είναι ήρεμη. Δεν τις ανταγωνίζεται πλέον. Μπορεί πλέον να καθίσει να διαβάσει και να γράψει μόνος και συνεργάζεται αρμονικά στα μαθήματα με τη συμμαθήτρια αδελφή του.

-Στο σχολείο η βαθμολογία του έφτασε στο Β” εξάμηνο το 15,8. Οι βαθμοί του είναι 14 στην Έκθεση, 15 στα Μαθηματικά και υψηλότεροι σε άλλα κύρια μαθήματα.

-Στις παρέες του δεν κάνει πλέον καυγάδες με τους συμμαθητές του. Έχει βρει ένα φίλο που κάνει μαζί του πιο στενή παρέα χωρίς προβλήματα προστριβών και επικοινωνίας. Οι κρίσεις άγχους έχουν εξαφανισθεί, το ίδιο και οι ταχυκαρδίες και η αύξηση της πίεσης. Η συμπεριφορά του δεν εμφανίζει κάποια «ιδιαιτερότητα» και γίνεται πλέον αποδεκτή από τους άλλους. Δείχνει πιο σοβαρός, πιο ώριμος, πιο ήρεμος  και πιο σίγουρος για τον εαυτό του και δεν «πασχίζει» να διακριθεί και να ξεχωρίσει. Αυτή η αλλαγή της γενικής του εικόνας έχει γίνει αντιληπτή και έχει επισημανθεί από όλους τους γνωστούς και οικείους που η οικογένειά του συναναστρέφεται και επικοινωνεί.

Στο απώτερο μέλλον θα είναι δυνατόν να εξαχθούν ασφαλέστερα συμπεράσματα.